Van de Maori’s naar de Aboriginals

Daar zit ik dan, in de Australische zon. Juist, Nieuw-Zeeland is inderdaad verlaten, enigszins jammer, maar wel zeer voldaan. Mijn vorige blog eindigde bij het verlaten van het Zuidereiland, inmiddels alweer dik drie week geleden. Sindsdien heb ik nog twee mooie weken op het Noordereiland beleefd en uiteindelijk de oversteek naar Australië gemaakt. Daarover kun je nu meer lezen, dus ‘sit back and relax’.

De laatste twee weken in Nieuw-Zeeland begon in de hoofdstad Wellington, daar waar ook de ferry aankwam. In Wellington hadden we nu eens geen hostel geboekt. We konden namelijk terecht bij de oom van Mark, waar we al eens gegeten hadden tijdens ons eerste bezoek aan Wellington. We hebben er vooral rustig aan gedaan, heerlijk gegeten en het was erg fijn om even verlost te zijn van de hordes backpackers. Na dit weekend vertrokken we naar Napier, een stad in het oosten van het Noordereiland. Het centrum van Napier is volledig gebouwd in Art-Deco stijl en dat maakt het mooi om doorheen te wandelen. Meer dan dat hebben we eigenlijk ook niet gedaan, omdat we verschrikkelijk weer hier hadden, terwijl deze regio juist de zonnigste van Nieuw-Zeeland zou moeten zijn. Helaas! Na twee regenachtige dagen vonden we het leuk geweest en namen we de bus naar Gisborne, een rit van ongeveer vier uur. Gisborne is de meest oostelijke stad van NZ en is daarmee ook de eerste stad ter wereld waar men de zon kan waarnemen. Leuk feitje niet? Maar goed, zonnestralen waren ook nu vrij schaars. Gisborne is trouwens ook de plaats, waar James Cook aankwam met zijn Britse zeelui, om Nieuw-Zeeland van de Maori’s over te nemen. En Gisborne is ook de plek waar de eerste Maori’s het land ontdekten, wat zij toen Aotearoa noemden. Best een bijzondere plek dus. Je vindt hier dan ook ontzettend veel geschiedenis en Maori-cultuur. En niet alleen in Gisborne, maar op de gehele East Cape van NZ. We besloten dan ook om dit te verkennen en hadden daarvoor een auto gehuurd. Vanuit Gisborne kun je Pacific Coast Highway rijden, een route die om de gehele oostkaap gaat en je langs de Pacific Ocean en door typische Maori-dorpjes voert. In elk dorp zie je Maori-standbeelden en prachtig gebouwde marae, wat ontmoetingshuizen voor de Maori’s zijn. Verder hebben we het meest oostelijke puntje van NZ opgezocht, waar je als mens kan komen, en daar staat dan ook de meest oostelijke vuurtoren van de wereld. Tja, heb ik dat toch maar even gezien. Het was al met al een ontzettend lange rit, 13 uur onderweg , maar zeer zeker de moeite waard!

We verlieten de Oostkust en hadden een bustrip naar Hamilton geboekt, wat redelijk centraal op het Noordereiland ligt. Ook hier had Mark verre familieleden wonen, die hij via zijn oom in Wellington had weten te vinden. Mark had geregeld dat we ook daar konden overnachten. En we vielen min of meer met onze neus in de boter, want die dag gaf deze familie een groot feest. Ofwel bier, eten en mensen in overvloed en ook nog eens een liveband. We moesten het feestgedruis tussendoor wel even verlaten. We hadden namelijk nog een andere reden om Hamilton te bezoeken en dat was voor een rugbywedstrijd, sport nummer 1 in dit land. En nu hadden we eindelijk de kans om een wedstrijd mee te maken. Het ging tussen The Chiefs uit Hamilton en The Rebels, een team uit Melbourne, Australië. De overwinning ging naar de thuisploeg, wat de sfeer uiteraard ten goede kwam. Erg gaaf om er bijgeweest te zijn! Na de match keerden we terug naar het feest en maakten we er nog een lange en gezellige avond van. De volgende dag gebruikten we om bij te komen en gingen we Hamilton even in, voor een bezoekje aan de Hamilton Gardens en een locale bar met terras. En toen was het weer tijd om terug te keren naar Auckland, daar waar we dik drie maand geleden ook aankwamen. Nu mochten we hier onze laatste drie dagen in dit geweldige land doorbrengen. Deze dagen besteedden we met name aan souvenirs kopen, tassen reorganiseren en alvast wat zaken plannen voor Australië. Jaja, het was al bijna zover om dit andere land een bezoekje te brengen. We besloten ons Nieuw-Zeeland avontuur met een etentje in een Nederlands restaurant, de enige in NZ. Het is genaamd Dutch Delight, waar we konden genieten van een patatje oorlog en frikadel speciaal. Dat was toch al weer even geleden! Afscheid van Nieuw-Zeeland namen we op ruim 300 meter hoogte in het hoogste gebouw van het land, de Skytower, waar we een prachtig uitzicht hadden op Auckland en omgeving. And that was it! Goodbye New Zealand and Australia, here we come!

Een vlucht van ongeveer drie uur bracht ons van Auckland naar Sydney, de grootste stad van Australië. En inderdaad, het is er niet normaal groot! We hadden ons hostel in de wijk Kings Cross geboekt, waarschijnlijk dé uitgaanswijk van Sydney, want het is overladen met bars, restaurants en ander vermaak. Uitgaan deden we hier echter niet, want we hadden hier slechts twee volle dagen en die wouden we optimaal besteden. Zo hebben we uiteraard het centrum verkend, met onder meer de beroemde Sydney Opera House en de Harbour Bridge. Ook zijn we naar het populairste strand van Australië geweest, Bondi Beach, alwaar ik een duik in de oceaan genomen heb. Heerlijk!! Vanuit Sydney zijn we ook de natuur nog even in geweest. Op ruim een uur van deze metropool ligt namelijk het nationale park Blue Mountains, daar waar je normaal gesproken rust, ruimte en veel groen aan moet treffen. Ware het niet dat het toen het paasweekend was, waardoor er busladingen vol toeristen en dagjesmensen ook die kant op gingen. Gelukkig waren er nog altijd wel veel groene en andere prachtige natuurverschijnselen te zien, zoals bijzondere rotsformaties (waaronder de Three Sisters) en uitgestrekte eucalyptusbossen. De dag werd afgesloten met een mooie cruise, over de Parramatta-rivier en onder de Harbour Bridge door, terug naar het centrum van Sydney.

Na dit prachtige en zonovergoten weekend was de andere gigantstad van Australië onze volgende bestemming, te weten Melbourne. Na een oncomfortabele, nachtelijke busrit van 11 uur kwamen we erg vroeg aan. Hier was het duidelijk geen zomer meer, maar met overwegend droog weer en 20 graden konden we tevreden zijn. We besloten de eerste dag een wandeling naar het sportpark van Melbourne te maken en juist die dag bleek er een belangrijke wedstrijd in de Australische Football competitie gespeeld te worden (het ging tussen Geelong Cats en Hawthorn voor de kenners). We gingen de supporters achterna, informeerden naar tickets en zaten toen ineens in een arena, genaamd Melbourne Cricket Ground. Dit is het belangrijkste en met 100.000 zitplaatsen tevens het grootste stadion van Australië. Echt geweldig om dit eens meegemaakt te hebben. Verder hebben we nog een lange stadswandeling door het mooie centrum gemaakt en bezochten we Albert Park, het formule 1 circuit ligt daar, en het stadsdeel St. Kilda, met haar mooie strandboulevard. Ook vlakbij Melbourne ligt een prachtig en bijzonder natuurpark, namelijk the Grampians. Bovendien kun je vanuit Melbourne de Great Ocean Road afleggen, wat een van de mooiste kustwegen van de wereld moet zijn. Beide attracties wouden we graag zien en boekten daarom een tweedaagse bustrip, die dit combineerde. Het was inderdaad een geweldige route langs de Zuidelijke Oceaan met schitterende uitzichten en bijzondere geologische verschijnselen. En in de Grampians hebben we onder meer kangoeroes, koala’s en allerlei bijzondere vogels in het wild aangetroffen. Bovendien hebben we nog een lesje in de Aboriginalcultuur gekregen (o.a. de didgeridoo bespelen) dat in deze regio nog erg aanwezig is. Omdat we dit ook nog eens met een hele leuke groep deden, was dit een trip om niet snel te vergeten.

En nu zit ik alweer in Cairns, in het tropische noordoosten van Australië en 3000 km van Melbourne verwijderd. En dat hebben we natuurlijk niet met de bus, maar met het vliegtuig afgelegd. Het plan is nu om de oostkust van dit gigantische land te ontdekken, te beginnen in Cairns dus, waar het momenteel 30 graden is met veel zon. Inmiddels heb ik al een bezoekje gebracht aan het Great Barier Reef, iets wat ik al sinds jaar en dag wilde doen. Maar daarover in een volgende reisblog meer. Want ik heb wel weer genoeg geschreven. Maar ik kan verklappen dat het schitterend was. Oh ja joh!

Goed, tot zover dus en tot een volgende keer!

See ya!

image

image

image

image

image

image

Foto’s: ik bij de meest oostelijke vuurtoren van de wereld; uitzicht op Auckland vanaf de Skytower; ik in Sydney; uitzicht in de Blue Mountains; Football op Melbourne Cricket Ground; uitzicht in de Grampians.

4 gedachten over “Van de Maori’s naar de Aboriginals

  1. Hè Danny
    Zeer indrukwekkende verhalen allemaal
    Krijg door jouw ook wel zin om die kant op te gaan
    Veel plezier nog
    Dikke kus lucie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s